Amigo

Vanaf 19 juni 2010 hebben wij van een stichting een logee gekregen, zijnde een mooie 4 jaar oude grijze roodstaart genaamd Amigo.
Amigo is door ons geadopteerd, wij mogen hem een nieuw huis bieden. Toen hij kwam waren zijn veren niet zo mooi. Intussen is het een mooi beestie geworden.

parrot2

Hij is heel lief (vooral naar Bianca) knuffelt volop maar blijft nog steeds op sommige momenten angstig en onzeker. Bij Bianca kan hij zich helemaal laten gaan. Hij kan geen genoeg krijgen van het geknuffel. Dat is heel leuk natuurlijk maar niet helemaal de bedoeling. Natuurlijk worfdt er met hem geknuffeld maar wel met beperkingen. Bianca is vooral bezig om Amigo actief te krijgen als hij bij haar zit. Hij kent al wat trucjes, zoals van de hand op haar been klimmen door zich min of meer te laten vallen van de hand en hij laat zich op zijn rug leggen.

Hij heeft één grote hobby en dat is eten. Hij lust bijna alles wat voor zijn neus komt en schuift aardige hoeveelheden naar binnen. We letten er natuurlijk wel goed op wat hij krijgt en hoe zijn gewicht zich gedraagt. Hij mag niet te zwaar worden. Gelukkig wordt Amigo steeds actiever op zijn speelboom en begint nu zelfs aan de takken te knagen. Ook het speelgoed vind hij steeds interessanter en ook slopen behoort intussen tot een hobby van hem.

We geven hem een fantastisch huis om zo vrij mogelijk te leven. Hij gaat net als de anderen 's morgens op de speelboom en om 21.00 uur gaat hij samen met het andere spul naar de nachtkooi.

Hij vindt mij (Wico) wat minder lief. In het begin beet hij me als hij de mogelijkheid had. Maar nu na een tijdje gaat hij bij mij op de hand zitten. Nog wel wat mopperend maar dat is niet erg. Hij bijt me praktisch niet meer. Het bijten is vaak bluf en als ik er niet op inga en me zeker opstel bijt hij niet. Hij weet inmiddels dat het niets uithaalt. Op de één of andere manier is hij heel bang van mij. Hij deinst terug als ik bij hem sta en stapt met zware tegenzin en grommen op mijn hand op. Puur om hem wat te ontlasten laat ik hem op een opstaptouw opstappen. Dan is hij wat minder bang. Ik heb heel lang heel veel geprobeerd maar hij blijft bang van me. Hij pakt wel gewoon eten van me aan dus enig vertrouwen is er wel.

In het begin zat hij samen met Cookie op een speelboom, ze lieten elkaar met rust maar waren verder geen vrienden. Toen Cookie wat zelfverzekerder werd werd hij ook wat dominanter. Dit pikte Amigo niet en er waren af en toe wat schermutselingen. Toen het echt niet meer kon hebben ze elk een eigen speelboom gekregen. Weer een bewijs dat commerziële handopfok slecht is voor papegaaien. Ze leren geen sociale omgang met andere papegaaien en weten dan ook niet hoe ze met soortgenoten moeten omgaan.

Terug naar "De Papegaaien"