Goofy

Na wat hamsters en woestijnratjes werd het tijd voor een "echt" huisdier. Wico is al vanaf zijn jeugd helemaal gek van kromsnavels. In zijn jeugd had hij al een, zelf tam gemaakte, Agapornis Roseicollis genaamd Louis. Hij heeft ook een tijd Agapornisjes gekweekt. Dus kwam de keuze, na lang wikken en wegen, op een papegaai.
Na veel opzoeken, lezen en informeren viel onze keus op een Grijze Roodstaart. Wij hadden al eerder contact gehad met een hobby handelaar/kweker van papegaaien in Loon op Zand. Deze kweekte naast Grijze Roodstaarten ook diverse Arasoorten. Hij was vooral gespecialiseerd in het kweken, opfokken en trainen van Hyacintara's.

Voor een zacht prijsje konden we van hem een import Grijze Roodstaart kopen. De vogel zag er fantastisch goed uit en was niet bang voor mensen, maar hij was niet handtam. Helaas wisten we toen niet wat we nu allemaal weten en hebben we toch een importpapegaai gekocht. (dit was toen helaas vrij normaal en helemaal legaal)

We doopten de papegaai Goofy. Goofy kreeg een grote kooi waar hij in mocht verblijven. Toen zijn we hard aan de slag gegaan om te hem tam te maken. Van wieken hadden we toen nog nooit gehoord, dus kon Goofy heerlijk door de kamer vliegen. Gelukkig leerde hij snel wat ramen waren en hij ontweek die dan ook goed. Hij was niet bang voor mensen maar van handen moest hij in het begin niets hebben. We hebben lang en hard met hem gewerkt om hem aan ons en onze handen te wennen. Het kostte wat tijd maar we boekten l vooruitgang.

Toen werd Goofy plots ziek. Hij at niet meer, zag er helemaal niet fris uit en zat onder in de kooi. Meteen naar de dierenarts en die diagnosticeerde een flinke darmontsteking. Wat medicijnen, handvoeding en veel zorgen later werd Goofy helemaal beter. Het ziek zijn had het hem geholpen tam te worden. Na zijn ziekteperiode was hij super tam. Misschien heeft hij ons leren vertrouwen na de zorg en handvoeding.
Zodra wij thuis waren van het werk kwam Goofy uit de kooi. Hij vloog dan een beetje en liep als een hondje ons overal achterna. Het was een geweldige papegaai en vooral Wico was echt vrienden met hem geworden. Onafscheidelijk liepen ze zelfs naar buiten. En bijten daar had hij nog nooit van gehoord. Noch lang hebben we van hem kunnen genieten en hij hopenlijk van ons.

En toen het einde.....
Op een dag vonden we Goofy 's morgens onder in zijn kooi. We zijn meteen naar de dierenarts gegaan en die heeft hem ondezocht. Hij had een flinke infectie en de vooruitzichten waren heel slecht. De volgende dag is hij toen helaas overleden. Zijn dood had ons beiden heel erg aangegrepen want we waren allebei heel erg gehecht aan hem. 

Helaas hebben we geen foto's van hem. We hadden in die tijd niet eens een fototoestel, laat staan een digitale. Dus gedenken we hem maar in onze gedachte. We missen hem nog steeds.

Terug naar "Eeuwige jachtvelden"

goofy